Ο πόνος στη μέση που απλώνεται προς τον γλουτό ή «κατεβαίνει» στο πόδι είναι ένας από τους συχνότερους λόγους που οδηγούν κάποιον στον ορθοπαιδικό ή στον φυσικοθεραπευτή. Πολύ συχνά, μετά από μια μαγνητική τομογραφία, ακούει για πρώτη φορά τη φράση: «Υπάρχει κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου».
Η λέξη «κήλη» από μόνη της μπορεί να προκαλέσει αρκετή ανησυχία. Ο άνθρωπος αρχίζει αμέσως να σκέφτεται αν θα χρειαστεί χειρουργείο, αν μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται, αν πρέπει να σταματήσει τη γυμναστική ή αν η ζωή του από εδώ και πέρα θα είναι γεμάτη περιορισμούς.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, η εικόνα είναι πολύ πιο αισιόδοξη. Ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών βελτιώνεται σημαντικά με σωστή συντηρητική αντιμετώπιση και δεν χρειάζεται να οδηγηθεί σε χειρουργική επέμβαση.
Υπάρχει επίσης κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία: μια κήλη που φαίνεται στη μαγνητική δεν είναι απαραίτητα και η αιτία του πόνου. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν προβολές ή κήλες δίσκων χωρίς να έχουν ποτέ ενοχλήσεις. Αντίστροφα, μπορεί κάποιος να πονά έντονα, ενώ η μαγνητική του δεν δείχνει κάποια εντυπωσιακή αλλοίωση.
Στον οδηγό αυτό θα δούμε τι πραγματικά συμβαίνει στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, πώς μπορεί να δημιουργηθεί μια κήλη, ποια συμπτώματα σχετίζονται με αυτήν και πότε χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση. Θα δούμε επίσης πώς οργανώνεται η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση και τι χρειάζεται ώστε ο ασθενής να επιστρέψει με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια στην εργασία, στην άσκηση και στη φυσιολογική καθημερινότητά του.
Τι είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου;
Ανάμεσα στους σπονδύλους υπάρχουν οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι. Δεν είναι απλώς «μαξιλαράκια» ανάμεσα στα οστά. Συμμετέχουν στην απορρόφηση των φορτίων και επιτρέπουν στη σπονδυλική στήλη να κινείται προς διαφορετικές κατευθύνσεις χωρίς κάθε κίνηση να μεταφέρεται αυτούσια από τον έναν σπόνδυλο στον άλλο.
Ο κάθε δίσκος έχει έναν ανθεκτικό εξωτερικό ινώδη δακτύλιο και έναν περισσότερο ζελατινώδη πυρήνα στο εσωτερικό του. Ο εξωτερικός δακτύλιος συγκρατεί τη δομή, ενώ ο πυρήνας συμβάλλει στην κατανομή των φορτίων που δέχεται η σπονδυλική στήλη όταν στεκόμαστε, κινούμαστε, σκύβουμε ή σηκώνουμε βάρος.
Όταν ο εξωτερικός δακτύλιος εξασθενήσει ή υποστεί ρήξη, τμήμα του υλικού του πυρήνα μπορεί να μετακινηθεί προς τα έξω. Αυτή είναι η κατάσταση που περιγράφουμε ως κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Το αν η κήλη θα προκαλέσει συμπτώματα εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από το πού βρίσκεται και από το αν επηρεάζει κάποια νευρική ρίζα. Όταν υπάρχει πίεση ή ερεθισμός νευρικού ιστού, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει ισχιαλγία, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, μυϊκή αδυναμία. Όταν όμως δεν υπάρχει ουσιαστική συμμετοχή των νευρικών δομών, η ίδια ανατομική αλλοίωση μπορεί να παραμείνει εντελώς ασυμπτωματική.
Επίσης, μια κήλη δεν είναι απαραίτητο να έχει δημιουργηθεί τη στιγμή που εμφανίστηκε ο πόνος. Πολύ συχνά αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας που έχει εξελιχθεί σταδιακά με τον χρόνο, καθώς ο δίσκος αλλάζει, μεγαλώνουμε και το σώμα δέχεται καθημερινά διαφορετικού τύπου φορτίσεις. Η γενετική προδιάθεση, η φυσιολογική γήρανση και οι μηχανικές απαιτήσεις της καθημερινότητας συμμετέχουν όλες σε αυτή τη διαδικασία.
Πώς δημιουργείται μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου;
Μία από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνει ένας ασθενής είναι συνήθως: «Μήπως την έπαθα επειδή σήκωσα εκείνο το βάρος;»
Τις περισσότερες φορές η απάντηση δεν είναι τόσο απλή.
Μπορεί μια συγκεκριμένη κίνηση να ήταν η στιγμή που εμφανίστηκε ο πόνος. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα δημιουργήθηκε από το μηδέν ολόκληρη η βλάβη του δίσκου. Συνήθως έχει προηγηθεί μια διαδικασία αλλαγών που εξελίσσεται πολύ περισσότερο χρόνο.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κήλης
Η πιθανότητα εμφάνισης μιας κήλης επηρεάζεται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Η φυσιολογική γήρανση των δίσκων και η γενετική προδιάθεση έχουν σημαντικό ρόλο. Το κάπνισμα έχει επίσης συσχετιστεί με χειρότερη θρέψη των δίσκων, ενώ το αυξημένο σωματικό βάρος και η μειωμένη φυσική δραστηριότητα μπορεί να επιβαρύνουν περισσότερο το μυοσκελετικό σύστημα.
Ρόλο μπορεί να παίξουν ακόμη η μειωμένη δύναμη του κορμού, η πολύωρη καθιστική εργασία ή οδήγηση, οι επαναλαμβανόμενες έντονες φορτίσεις και μια βαριά χειρωνακτική καθημερινότητα όταν δεν υπάρχει επαρκής χρόνος ανάκαμψης.
Συνήθως λοιπόν δεν υπάρχει ένας μοναδικός «ένοχος». Είναι περισσότερο ένας συνδυασμός παραγόντων και φορτίσεων που δρουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η καθημερινότητα παίζει σημαντικό ρόλο
Το σώμα επηρεάζεται πολύ περισσότερο από ό,τι κάνουμε επανειλημμένα κάθε μέρα παρά από μία μεμονωμένη κίνηση.
Αν κάποιος περνά πολλές ώρες ακίνητος μπροστά σε έναν υπολογιστή, οδηγεί συνεχόμενα χωρίς διαλείμματα, δεν ασκείται σχεδόν καθόλου και στη συνέχεια μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο προσπαθεί να κάνει πολύ περισσότερα από όσα έχει συνηθίσει, η διαφορά στο φορτίο μπορεί να είναι μεγάλη.
Από την άλλη πλευρά, ένα σώμα που κινείται τακτικά, έχει καλή φυσική κατάσταση και έχει μάθει σταδιακά να διαχειρίζεται διαφορετικές απαιτήσεις συνήθως είναι καλύτερα προετοιμασμένο για τις καταπονήσεις της καθημερινότητας.
Δεν ευθύνεται πάντα η «λάθος στάση»
Για πολλά χρόνια η συζήτηση γύρω από τον πόνο στη μέση περιστρεφόταν σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τη λεγόμενη «σωστή» και «λάθος» στάση.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι το θέμα είναι αρκετά πιο σύνθετο.
Δεν υπάρχει μία μοναδική στάση που πρέπει όλοι να διατηρούν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ένας άνθρωπος μπορεί να κάθεται με έναν τρόπο χωρίς κανένα πρόβλημα, ενώ ένας άλλος να ενοχλείται. Αυτό που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη αξία είναι να μη μένει το σώμα ακίνητο για πολλές συνεχόμενες ώρες στην ίδια θέση.
Με απλά λόγια, η καλύτερη στάση πολλές φορές είναι… η επόμενη στάση.
Το να σηκωθεί κανείς, να περπατήσει λίγο, να αλλάξει θέση ή να κινηθεί για λίγα λεπτά μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμο από το να προσπαθεί να κρατά όλη την ημέρα μια άκαμπτη «τέλεια» στάση.
Η κήλη δεν σημαίνει ότι η μέση σας είναι «εύθραυστη»
Η διάγνωση μιας κήλης μπορεί εύκολα να δημιουργήσει φόβο απέναντι στην κίνηση.
Ο ασθενής αρχίζει να φοβάται το σκύψιμο, το περπάτημα, το γυμναστήριο ή ακόμη και μια απλή καθημερινή δραστηριότητα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως η σπονδυλική στήλη εξακολουθεί να είναι μια ισχυρή κατασκευή. Με σωστή ενημέρωση και σταδιακή επανεκπαίδευση, οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να επιστρέψουν σε πολύ μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων που έκαναν πριν.
Μπορεί να έχω κήλη χωρίς να έχω πόνο;
Ναι.
Και αυτό συχνά αποτελεί έκπληξη για κάποιον που μόλις έχει δει τη μαγνητική του.
Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι αρκετοί άνθρωποι που δεν έχουν κανένα σύμπτωμα εμφανίζουν στη μαγνητική προβολές, κήλες δίσκων ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές. Με άλλα λόγια, η παρουσία ενός ευρήματος δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αυτό είναι και η αιτία του πόνου.
Πολλές από αυτές τις αλλαγές αποτελούν μέρος της φυσιολογικής μεταβολής της σπονδυλικής στήλης με την ηλικία.
Άρα η μαγνητική δεν μπορεί από μόνη της να μας πει γιατί πονά ένας συγκεκριμένος άνθρωπος.
Η μαγνητική είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ
Για να συσχετιστεί μια κήλη με τα συμπτώματα, χρειάζεται να ταιριάζουν μεταξύ τους περισσότερα πράγματα.
Λαμβάνουμε υπόψη το ιστορικό, το είδος και την κατανομή των συμπτωμάτων, τη νευρολογική εξέταση και όσα προκύπτουν από την κλινική αξιολόγηση. Στη συνέχεια συσχετίζουμε αυτά τα ευρήματα με τη μαγνητική ή τις υπόλοιπες απεικονιστικές εξετάσεις.
Όταν όλα αυτά «δείχνουν» προς την ίδια κατεύθυνση, μπορούμε με μεγαλύτερη βεβαιότητα να θεωρήσουμε ότι η κήλη συμμετέχει πραγματικά στη συμπτωματολογία.
Γιατί κάποιοι πονάνε πολύ και άλλοι καθόλου;
Το μέγεθος μιας κήλης είναι μόνο ένας από τους παράγοντες.
Έχει σημασία αν ερεθίζεται μια νευρική ρίζα, πόσο έντονη είναι η τοπική φλεγμονώδης αντίδραση και πόσο ευαίσθητο έχει γίνει το νευρικό σύστημα.
Παράλληλα παίζουν ρόλο η φυσική κατάσταση, η δύναμη, η λειτουργική ικανότητα και η καθημερινή δραστηριότητα του συγκεκριμένου ανθρώπου. Ακόμη και στοιχεία όπως ο ύπνος, το άγχος και η γενικότερη ψυχολογική επιβάρυνση μπορούν να επηρεάζουν το πώς βιώνεται ο πόνος.
Έτσι εξηγείται γιατί δύο άνθρωποι με παρόμοια μαγνητική μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική εμπειρία.
Μην αντιμετωπίζετε τη μαγνητική σαν «καταδίκη»
Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται σε μια ακτινολογική γνωμάτευση μπορεί να ακούγονται πολύ πιο δραματικές από την πραγματική κλινική εικόνα.
«Μεγάλη κήλη», «εκφύλιση», «στένωση». Όταν κάποιος δεν γνωρίζει τι ακριβώς σημαίνουν αυτοί οι όροι, είναι λογικό να ανησυχήσει.
Τα ευρήματα όμως δεν προβλέπουν με ακρίβεια πόσο θα πονά κάποιος και ούτε αποφασίζουν από μόνα τους αν χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.
Η θεραπεία σχεδιάζεται για τον άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας, όχι για μία εικόνα στην οθόνη.
Φυσικοθεραπεία στη ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου της οσφυϊκής μοίρας
Η φυσικοθεραπεία δεν μπορεί να είναι ένα γενικό «πρόγραμμα για μέση» που εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους.
Δύο ασθενείς με την ίδια διάγνωση μπορεί να παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική συμπεριφορά. Ο ένας μπορεί να έχει έντονη νευρική συμμετοχή. Ο άλλος να έχει κυρίως μυϊκή προστασία και περιορισμό της κίνησης. Σε έναν τρίτο, η καθημερινή επιβάρυνση μπορεί να είναι το στοιχείο που διατηρεί συνεχώς τα συμπτώματα.
Γι’ αυτό η αρχή της θεραπείας είναι η κλινική και λειτουργική αξιολόγηση.
Δεν αρκεί να γνωρίζουμε σε ποιο επίπεδο φαίνεται η βλάβη. Χρειάζεται να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον συγκεκριμένο άνθρωπο όταν κάθεται, περπατά, σκύβει, σηκώνει βάρος ή εργάζεται.
Η μαγνητική τομογραφία μάς δίνει σημαντικές πληροφορίες. Δεν μπορεί όμως να αποτελέσει μόνη της θεραπευτικό πρόγραμμα.
Δεν θεραπεύουμε την εικόνα της μαγνητικής. Θεραπεύουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από αυτήν.
Manual Therapy: αποκατάσταση της μηχανικής της οσφυϊκής μοίρας
Το Manual Therapy μπορεί να αποτελέσει μέρος της συντηρητικής αντιμετώπισης, όταν η κλινική αξιολόγηση δείχνει ότι υπάρχουν περιοχές στις οποίες η κινητικότητα έχει μειωθεί ή η κίνηση προκαλεί συγκεκριμένα συμπτώματα.
Δεν εξετάζεται μόνο η οσφυϊκή μοίρα. Αξιολογούμε τη λεκάνη, τα ισχία αλλά και τα γειτονικά σπονδυλικά επίπεδα.
Έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε τι συμβαίνει πάνω και κάτω από το επίπεδο της βλάβης.
Αν για παράδειγμα κάποιες γειτονικές περιοχές είναι ιδιαίτερα δύσκαμπτες, άλλες περιοχές μπορεί να αναγκάζονται να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της κίνησης και των καθημερινών φορτίων.
Οι τεχνικές κινητοποίησης, ανάλογα με τον ασθενή, χρησιμοποιούνται με στόχο να βελτιωθεί η κίνηση των γειτονικών περιοχών, να περιοριστεί ο προστατευτικός μυϊκός σπασμός και να κινηθούν καλύτερα η λεκάνη και τα ισχία.
Η λογική δεν είναι να «διορθώσουμε» μηχανικά τον δίσκο με τα χέρια.
Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ήπιες τεχνικές αποσυμπίεσης, πάντα όμως με βάση τα συμπτώματα και την αντίδραση του συγκεκριμένου ανθρώπου.
Ο στόχος δεν είναι να «τραβήξουμε τον δίσκο στη θέση του». Είναι να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον στο οποίο η περιοχή μπορεί να κινείται με λιγότερη επιβάρυνση και μεγαλύτερη ανοχή.
Νευροδυναμική κινητοποίηση όταν υπάρχει ισχιαλγία
Όταν υπάρχει ερεθισμός νευρικής ρίζας, ο πόνος μπορεί να αποκτήσει πολύ διαφορετική μορφή.
Κάποιος μπορεί να αισθάνεται πόνο στον γλουτό και στο πόδι, καύσο, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, αίσθημα ηλεκτρισμού ή έντονο «τράβηγμα» κατά μήκος του κάτω άκρου.
Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν εξετάζουμε μόνο τι συμβαίνει στον δίσκο.
Η νευροδυναμική κινητοποίηση χρησιμοποιείται για να αξιολογηθεί και να βελτιωθεί η μηχανική συμπεριφορά του νευρικού ιστού.
Οι κινήσεις γίνονται ελεγχόμενα. Δεν προσπαθούμε να τεντώσουμε έντονα ένα ερεθισμένο νεύρο.
Το εύρος, η κατεύθυνση και η ένταση προσαρμόζονται σε κάθε συνεδρία ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς.
Είναι πραγματικά ισχιαλγία; Ο ρόλος του μυοπεριτονιακού πόνου
Δεν είναι κάθε πόνος που κατεβαίνει στο πόδι πραγματική ισχιαλγία.
Αυτό είναι ένα από τα σημεία που χρειάζεται προσεκτική κλινική αξιολόγηση.
Ο ασθενής μπορεί να περιγράφει ότι ο πόνος ξεκινά από τη μέση ή τον γλουτό και κατεβαίνει πιο χαμηλά. Επειδή η κατανομή μοιάζει με την πορεία ενός νεύρου, εύκολα συμπεραίνει ότι «πιέζεται το ισχιακό».
Δεν συμβαίνει πάντα αυτό.
Το μυοπεριτονιακό σύνδρομο μπορεί να «μιμηθεί» την ισχιαλγία
Ενεργά trigger points σε συγκεκριμένους μυς μπορεί να δώσουν αναφερόμενο πόνο αρκετά μακριά από το σημείο όπου βρίσκονται.
Για τον λόγο αυτό εξετάζονται, ανάλογα με την περίπτωση, ο απιοειδής, ο μέσος και ο μικρός γλουτιαίος, οι παρασπονδυλικοί μύες, ο τετράγωνος οσφυϊκός και οι οπίσθιοι μηριαίοι. Μπορεί φυσικά να συμμετέχουν και άλλες μυϊκές ή μυοπεριτονιακές δομές.
Ένα ενεργό trigger point στον γλουτιαίο, για παράδειγμα, μπορεί να αναπαράγει πόνο που επεκτείνεται προς το πόδι και ο ασθενής να είναι πεπεισμένος ότι πρόκειται για νευρικό σύμπτωμα.
Η διάκριση αυτή αλλάζει σημαντικά και τον τρόπο που σχεδιάζεται η θεραπεία.
Αν ένα μεγάλο μέρος της συμπτωματολογίας είναι μυοπεριτονιακό, χρειάζεται να αντιμετωπιστεί και αυτό.
Αντιμετώπιση των Trigger Points
Η επιλογή των τεχνικών εξαρτάται από το τι βρίσκουμε στην εξέταση.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές Manual Therapy, μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, τοπικές τεχνικές πίεσης ή κινητοποίησης, θεραπευτικές ασκήσεις και διαφορετικές παρεμβάσεις κινητικότητας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να προστεθούν και επιλεγμένα φυσικά μέσα.
Η προσπάθεια έχει έναν βασικό στόχο: να διακοπεί ο κύκλος στον οποίο ο πόνος προκαλεί προστατευτικό μυϊκό σπασμό, ο σπασμός περιορίζει περισσότερο την κίνηση και η μειωμένη κίνηση αυξάνει ξανά την επιβάρυνση και τον πόνο.
Πόνος → προστατευτικός μυϊκός σπασμός → περιορισμός κίνησης → μεγαλύτερη μηχανική επιβάρυνση → περισσότερος πόνος.
Σύγχρονη τεχνολογία ως μέρος ενός ολοκληρωμένου πρωτοκόλλου
Η σύγχρονη φυσικοθεραπεία διαθέτει πλέον αρκετά τεχνολογικά μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μαζί με την ενεργητική θεραπεία.
Το σημαντικό είναι να μην αντιστρέφουμε τους ρόλους.
Το μηχάνημα δεν είναι το θεραπευτικό πρόγραμμα.
Είναι ένα εργαλείο μέσα σε ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο.
Διαμαγνητική αντλία
Η διαμαγνητική τεχνολογία μπορεί να ενταχθεί συμπληρωματικά στο πρόγραμμα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν επώδυνες ή οιδηματικές καταστάσεις των μαλακών ιστών.
Δεν εφαρμόζεται απομονωμένα από την υπόλοιπη θεραπεία. Συνδυάζεται με την κλινική προσέγγιση, την κινητοποίηση και τη θεραπευτική άσκηση ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.
Μαγνητικός διεγέρτης
Η μαγνητική διέγερση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένες περιπτώσεις με στόχο τη νευρομυϊκή ενεργοποίηση.
Αυτό μπορεί να έχει ενδιαφέρον όταν ο πόνος, η αποφυγή της κίνησης ή η παρατεταμένη δυσλειτουργία έχουν οδηγήσει σε μειωμένη ενεργοποίηση ορισμένων μυϊκών ομάδων.
Χρησιμοποιείται συμπληρωματικά και όχι αντί της θεραπευτικής άσκησης.
TECAR Therapy
Το TECAR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του πόνου και των μυϊκών αντιδράσεων των γύρω ιστών.
Στην πράξη μπορεί να συνδυαστεί με Manual Therapy και τεχνικές κινητοποίησης, ώστε η εφαρμογή να ενσωματώνεται μέσα στη συνολική συνεδρία και όχι να αποτελεί μια ανεξάρτητη, παθητική διαδικασία.
Κρουστικά κύματα στα επίμονα Trigger Points
Τα κρουστικά κύματα δεν εφαρμόζονται με σκοπό να «θεραπεύσουν τον δίσκο».
Η χρήση τους αφορά διαφορετικό στόχο.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά όταν υπάρχουν επίμονα μυοπεριτονιακά trigger points τα οποία φαίνεται ότι συμβάλλουν ουσιαστικά στον πόνο.
Η εφαρμογή γίνεται στοχευμένα και αφού προηγηθεί κλινική αξιολόγηση.
Από την ανακούφιση του πόνου στην πραγματική αποκατάσταση
Η μείωση του πόνου είναι σημαντική. Δεν είναι όμως το τέλος της θεραπείας.
Αν κάποιος νιώσει καλύτερα και επιστρέψει αμέσως στον ίδιο ακριβώς τρόπο ζωής και στις ίδιες απαιτήσεις που το σώμα του δεν μπορούσε να διαχειριστεί, υπάρχει πιθανότητα τα συμπτώματα να εμφανιστούν ξανά.
Για αυτό, καθώς υποχωρεί η οξεία φάση, η θεραπεία μεταφέρεται σταδιακά στη λειτουργική αποκατάσταση.
Εκεί δουλεύουμε τον έλεγχο της οσφυοπυελικής περιοχής, την ενεργοποίηση των σταθεροποιών μυών και τη δύναμη των γλουτιαίων. Παράλληλα βελτιώνεται, όπου χρειάζεται, η κινητικότητα των ισχίων.
Εξίσου σημαντικό είναι να μάθει ο ασθενής να διαχειρίζεται τα πραγματικά φορτία της ζωής του. Αυτό μπορεί να σημαίνει διαφορετικό τρόπο προοδευτικής επιστροφής στο σκύψιμο, στην ανύψωση και στη μεταφορά αντικειμένων, στην εργασία, στο γυμναστήριο ή στον αθλητισμό.
Δεν υπάρχει ένα πρωτόκολλο για όλους
Αυτό είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα σημεία.
Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν στη μαγνητική βλάβη στο ίδιο επίπεδο και παρ’ όλα αυτά η θεραπεία τους να είναι τελείως διαφορετική.
Ο ένας μπορεί να έχει κυρίως νευροδυναμική ευαισθησία.
Ο άλλος έντονη μυοπεριτονιακή συμμετοχή.
Ένας τρίτος μπορεί να παρουσιάζει μεγάλη δυσκαμψία σε γειτονικές περιοχές.
Και ένας τέταρτος να χρειάζεται κυρίως καλύτερο έλεγχο, δύναμη και αντοχή και όχι περισσότερη κινητικότητα.
Γι’ αυτό η αποτελεσματική φυσικοθεραπεία δεν ξεκινά από το μηχάνημα. Ξεκινά από τη σωστή αξιολόγηση.
Το Manual Therapy, η νευροδυναμική, η αντιμετώπιση των trigger points, η μυοπεριτονιακή θεραπεία, η σύγχρονη τεχνολογία και η θεραπευτική άσκηση μπορούν να συνδυάζονται, αλλά πρέπει να υπηρετούν τον ίδιο στόχο:
να μειωθεί ο πόνος, να περιοριστεί η επιβάρυνση του προβληματικού επιπέδου και ο ασθενής να αποκτήσει ξανά την ελευθερία να κινείται χωρίς φόβο.
Πότε απαιτείται άμεση ιατρική επανεκτίμηση
Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά σε πολλά περιστατικά κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου. Υπάρχουν όμως ορισμένα συμπτώματα που αλλάζουν αμέσως την προτεραιότητα.
Αν εμφανιστεί προοδευτική μυϊκή αδυναμία ή σημαντική απώλεια δύναμης στο πόδι ή στο πέλμα, χρειάζεται επανεκτίμηση. Το ίδιο ισχύει αν παρουσιαστούν διαταραχές στην ούρηση ή στην αφόδευση, αιμωδία στην περιοχή του περινέου ή γρήγορη και σημαντική επιδείνωση της νευρολογικής εικόνας.
Σε αυτές τις καταστάσεις προτεραιότητα έχει η άμεση ιατρική διερεύνηση και όχι η συνέχιση της συντηρητικής θεραπείας σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα.
Στη ΒΙΟΑΝΑΤΑΞΗ η θεραπεία δεν σχεδιάζεται γύρω από μία μαγνητική τομογραφία. Σχεδιάζεται γύρω από τον άνθρωπο.
Μέσα από τη λεπτομερή αξιολόγηση προσπαθούμε να καταλάβουμε τι πραγματικά αναπαράγει τον πόνο, ποιοι ιστοί φαίνεται να συμμετέχουν και ποιες καθημερινές ή μηχανικές απαιτήσεις εξακολουθούν να επιβαρύνουν την περιοχή.
Το Manual Therapy, οι νευροδυναμικές τεχνικές, η αντιμετώπιση των trigger points, η μυοπεριτονιακή θεραπεία, η τεχνολογία και η εξατομικευμένη άσκηση μπορούν να συνδυαστούν σε ένα θεραπευτικό πλάνο με έναν πολύ συγκεκριμένο προσανατολισμό:
όχι απλώς να αισθανθείτε καλύτερα σήμερα, αλλά να μπορέσετε να επιστρέψετε με ασφάλεια στην κίνηση και στην καθημερινότητά σας.
