Ο πόνος στη μέση που «κατεβαίνει» στο πόδι είναι από τους συχνότερους λόγους για τους οποίους κάποιος επισκέπτεται έναν ορθοπαιδικό ή φυσικοθεραπευτή. Συχνά, μετά από μια μαγνητική τομογραφία, ακούει για πρώτη φορά τη φράση: «Έχετε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.»

Για πολλούς ανθρώπους αυτή η διάγνωση συνοδεύεται από φόβο και ανασφάλεια. Είναι φυσιολογικό να γεννιούνται ερωτήματα όπως:

  • Θα χρειαστώ χειρουργείο;
  • Μπορώ να συνεχίσω να εργάζομαι;
  • Πρέπει να σταματήσω τη γυμναστική;
  • Θα μπορέσω να ξαναζήσω φυσιολογικά;

Τα καλά νέα είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η απάντηση είναι αισιόδοξη. Η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών βελτιώνεται σημαντικά με τη σωστή συντηρητική θεραπεία, χωρίς να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η παρουσία μιας κήλης στη μαγνητική τομογραφία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτή ευθύνεται για τον πόνο σας. Πολλοί άνθρωποι έχουν κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου χωρίς να εμφανίζουν ποτέ συμπτώματα, ενώ άλλοι μπορεί να παρουσιάζουν έντονο πόνο χωρίς η μαγνητική να δείχνει σοβαρές αλλοιώσεις.

Στον οδηγό αυτό θα μάθετε τι ακριβώς είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, γιατί δημιουργείται, ποια συμπτώματα προκαλεί, πότε χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, ποιες θεραπευτικές επιλογές υπάρχουν και, κυρίως, τι μπορείτε να κάνετε ώστε να επιστρέψετε με ασφάλεια στις καθημερινές σας δραστηριότητες.

Τι είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου;

Ανάμεσα σε κάθε δύο σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης υπάρχει ένας μεσοσπονδύλιος δίσκος. Ο δίσκος λειτουργεί σαν ένα φυσικό «αμορτισέρ», απορροφώντας τους κραδασμούς και επιτρέποντας στη σπονδυλική στήλη να κινείται με ασφάλεια προς όλες τις κατευθύνσεις.

Ανατομία κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου και πίεση νευρικής ρίζας

Κάθε δίσκος αποτελείται από δύο βασικά τμήματα:

  • Έναν εξωτερικό, ανθεκτικό ινώδη δακτύλιο, που συγκρατεί τον δίσκο στη θέση του.
  • Έναν εσωτερικό ζελατινώδη πυρήνα, ο οποίος κατανέμει τα φορτία που δέχεται η σπονδυλική στήλη κατά την κίνηση.

Όταν, για διάφορους λόγους, ο εξωτερικός δακτύλιος παρουσιάσει ρήξη ή σημαντική εξασθένηση, μέρος του εσωτερικού πυρήνα μπορεί να προβάλλει προς τα έξω. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Αν η κήλη πιέσει ή ερεθίσει μία νευρική ρίζα, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως πόνος που αντανακλά στο πόδι (ισχιαλγία), μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή ακόμη και μυϊκή αδυναμία. Αντίθετα, όταν δεν υπάρχει επηρεασμός νευρικών δομών, μια κήλη μπορεί να μην προκαλεί κανένα απολύτως σύμπτωμα.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η κήλη δεν εμφανίζεται πάντα ξαφνικά. Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί το αποτέλεσμα μιας σταδιακής διαδικασίας που εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η φυσιολογική γήρανση του δίσκου, η γενετική προδιάθεση και οι καθημερινές μηχανικές καταπονήσεις.

Πώς δημιουργείται μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου;

Μία από τις συχνότερες ερωτήσεις που ακούμε είναι:

«Έπαθα κήλη επειδή σήκωσα ένα βάρος;»

Η απάντηση είναι ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, όχι.

Αν και μια απότομη ή λανθασμένη κίνηση μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για την εμφάνιση των συμπτωμάτων, η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου συνήθως δεν δημιουργείται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Πρόκειται για μια διαδικασία που εξελίσσεται σταδιακά, καθώς ο δίσκος αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και επηρεάζεται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες.

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κήλης

Η πιθανότητα εμφάνισης μιας κήλης μπορεί να αυξηθεί από έναν συνδυασμό παραγόντων, όπως:

  • η φυσιολογική γήρανση των μεσοσπονδύλιων δίσκων,
  • η κληρονομικότητα και η γενετική προδιάθεση,
  • το κάπνισμα, το οποίο μειώνει την αιμάτωση και τη θρέψη των δίσκων,
  • το αυξημένο σωματικό βάρος,
  • η μειωμένη φυσική δραστηριότητα,
  • η αδυναμία των μυών του κορμού,
  • η πολύωρη καθιστική εργασία ή η πολύωρη οδήγηση,
  • οι επαναλαμβανόμενες έντονες φορτίσεις της σπονδυλικής στήλης,
  • η βαριά χειρωνακτική εργασία χωρίς επαρκή αποκατάσταση.

Συνήθως δεν ευθύνεται ένας μόνο παράγοντας, αλλά ο συνδυασμός πολλών μικρών επιβαρύνσεων που δέχεται η σπονδυλική στήλη για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η καθημερινότητα παίζει σημαντικό ρόλο

Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε το σώμα μας κάθε ημέρα μπορεί να επηρεάσει τόσο την εμφάνιση όσο και την εξέλιξη των συμπτωμάτων.

Η πολύωρη ακινησία, οι πολλές ώρες μπροστά σε έναν υπολογιστή, η συνεχής οδήγηση χωρίς διαλείμματα, η έλλειψη άσκησης, αλλά και οι απότομες αυξήσεις της σωματικής καταπόνησης αποτελούν παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στην επιβάρυνση της μέσης.

Από την άλλη πλευρά, η τακτική άσκηση, η καλή φυσική κατάσταση και η σωστή προοδευτική έκθεση του σώματος στα καθημερινά φορτία φαίνεται ότι λειτουργούν προστατευτικά.

Δεν ευθύνεται πάντα η «λάθος στάση»

Για πολλά χρόνια πιστεύαμε ότι η κακή στάση σώματος ήταν η κύρια αιτία των προβλημάτων της μέσης. Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα πράγματα είναι πιο σύνθετα.

Δεν υπάρχει μία και μοναδική «τέλεια» στάση που να προστατεύει όλους τους ανθρώπους από την κήλη. Αυτό που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να αποφεύγουμε την παρατεταμένη ακινησία στην ίδια θέση και να αλλάζουμε συχνά στάση κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Με άλλα λόγια, η καλύτερη στάση είναι η επόμενη στάση.

Η κίνηση και η συχνή αλλαγή θέσης βοηθούν τους ιστούς να φορτίζονται φυσιολογικά και μειώνουν την παρατεταμένη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης.

Η κήλη δεν σημαίνει ότι η μέση σας είναι «εύθραυστη»

Η διάγνωση μιας κήλης δεν σημαίνει ότι πρέπει να φοβάστε κάθε κίνηση ή να αποφεύγετε τη δραστηριότητα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η σπονδυλική στήλη παραμένει μια ισχυρή και ανθεκτική κατασκευή. Με τη σωστή ενημέρωση, την κατάλληλη άσκηση και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης, οι περισσότεροι άνθρωποι επιστρέφουν με ασφάλεια στην εργασία, στην άσκηση και στις καθημερινές τους δραστηριότητες.

Μπορεί να έχω κήλη χωρίς να έχω πόνο;

Η απάντηση είναι ναι.

Αν και αυτό εκπλήσσει πολλούς ανθρώπους, η παρουσία μιας κήλης στη μαγνητική τομογραφία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προκαλεί συμπτώματα.

Τα τελευταία χρόνια, πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων χωρίς κανέναν απολύτως πόνο στη μέση ή στα πόδια εμφανίζουν στη μαγνητική τομογραφία κήλες, προβολές δίσκων ή άλλες εκφυλιστικές αλλοιώσεις. Οι αλλοιώσεις αυτές συχνά αποτελούν μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας γήρανσης της σπονδυλικής στήλης και δεν προκαλούν πάντα ενοχλήσεις.

Αυτό σημαίνει ότι η μαγνητική τομογραφία, από μόνη της, δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί πονά ένας άνθρωπος.

Η μαγνητική είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ

Η διάγνωση της συμπτωματικής κήλης δεν βασίζεται αποκλειστικά στη μαγνητική τομογραφία.

Ο γιατρός και ο φυσικοθεραπευτής συνεκτιμά:

  • το ιστορικό σας,
  • τα συμπτώματα που παρουσιάζετε,
  • τη νευρολογική εξέταση,
  • τα ευρήματα της κλινικής αξιολόγησης,
  • και τέλος τις απεικονιστικές εξετάσεις.

Μόνο όταν όλα αυτά συμφωνούν μεταξύ τους μπορούμε να πούμε με μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι η κήλη είναι η αιτία των συμπτωμάτων.

Γιατί κάποιοι πονάνε πολύ και άλλοι καθόλου;

Ο πόνος δεν εξαρτάται μόνο από το μέγεθος της κήλης.

Σημαντικό ρόλο παίζουν:

  • αν η κήλη πιέζει ή ερεθίζει μια νευρική ρίζα,
  • ο βαθμός της τοπικής φλεγμονής,
  • η ευαισθησία του νευρικού συστήματος,
  • η φυσική κατάσταση του ατόμου,
  • η μυϊκή δύναμη και η λειτουργικότητα,
  • ακόμη και παράγοντες όπως ο ύπνος, το άγχος και η ψυχολογική επιβάρυνση.

Γι’ αυτό δύο άνθρωποι με σχεδόν ίδια μαγνητική τομογραφία μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική κλινική εικόνα.

Κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει νευρική ρίζα

Μην αντιμετωπίζετε τη μαγνητική σαν «καταδίκη»

Πολλοί ασθενείς τρομάζουν όταν διαβάζουν όρους όπως «μεγάλη κήλη», «εκφύλιση» ή «στένωση».

Στην πραγματικότητα, τα ευρήματα αυτά δεν προβλέπουν πάντα την ένταση του πόνου ούτε καθορίζουν αν θα χρειαστεί χειρουργείο.

Η θεραπεία βασίζεται στον άνθρωπο και όχι μόνο στην εικόνα της μαγνητικής. Στόχος είναι να μειωθούν τα συμπτώματα, να αποκατασταθεί η λειτουργικότητα και να επιστρέψετε με ασφάλεια στις δραστηριότητες που αγαπάτε.

Φυσικοθεραπεία στη ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου της οσφυϊκής μοίρας

Η φυσικοθεραπεία στη ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα γενικό πρόγραμμα ασκήσεων για τη μέση. Κάθε περιστατικό έχει διαφορετική μηχανική συμπεριφορά, διαφορετικό βαθμό νευρικού ερεθισμού και διαφορετικές αντισταθμίσεις του σώματος.

Για τον λόγο αυτό, η θεραπεία πρέπει να ξεκινά από μία λεπτομερή κλινική και λειτουργική αξιολόγηση, ώστε να προσδιοριστεί όχι μόνο το επίπεδο στο οποίο υπάρχει η βλάβη, αλλά κυρίως ποιοι παράγοντες εξακολουθούν να επιβαρύνουν την περιοχή και να αναπαράγουν τα συμπτώματα.

Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της διάγνωσης. Δεν αποτελεί όμως από μόνη της το θεραπευτικό πλάνο.

Δεν θεραπεύουμε την εικόνα της μαγνητικής. Θεραπεύουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από αυτήν.

Manual Therapy: αποκατάσταση της μηχανικής της οσφυϊκής μοίρας

Το Manual Therapy αποτελεί βασικό τμήμα της συντηρητικής αντιμετώπισης όταν εφαρμόζεται μετά από κατάλληλη αξιολόγηση και με τεχνικές προσαρμοσμένες στο συγκεκριμένο περιστατικό.

Ο φυσικοθεραπευτής εξετάζει την κινητικότητα της οσφυϊκής μοίρας, της λεκάνης, των ισχίων και των γειτονικών σπονδυλικών επιπέδων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η κινητικότητα πάνω και κάτω από το επίπεδο στο οποίο εντοπίζεται η βλάβη.

Όταν γειτονικά σπονδυλικά επίπεδα παρουσιάζουν σημαντική δυσκαμψία, το προβληματικό επίπεδο μπορεί να αναγκάζεται να δέχεται δυσανάλογο ποσοστό των καθημερινών φορτίσεων.

Με εξειδικευμένες τεχνικές κινητοποίησης μπορούμε να επιδιώξουμε:

  • βελτίωση της κινητικότητας των γειτονικών σπονδυλικών επιπέδων,
  • καλύτερη κατανομή των μηχανικών φορτίων,
  • μείωση του προστατευτικού μυϊκού σπασμού,
  • βελτίωση της κινητικότητας της λεκάνης και των ισχίων,
  • περιορισμό των επώδυνων μηχανικών προτύπων κίνησης,
  • και σταδιακή επαναφορά μιας πιο φυσιολογικής κινητικής συμπεριφοράς.

Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ήπιες τεχνικές αποσυμπίεσης, πάντα σύμφωνα με την κλινική εικόνα και την αντίδραση του ασθενούς.

Σκοπός δεν είναι να «τραβήξουμε έναν δίσκο στη θέση του». Σκοπός είναι να δημιουργήσουμε τις καλύτερες δυνατές μηχανικές συνθήκες ώστε η περιοχή να πάψει να επιβαρύνεται συνεχώς.

Νευροδυναμική κινητοποίηση όταν υπάρχει ισχιαλγία

Όταν η ρήξη ή η προβολή του δίσκου συνοδεύεται από ερεθισμό νευρικής ρίζας, μπορεί να εμφανιστούν:

  • ισχιαλγία,
  • πόνος στον γλουτό ή στο πόδι,
  • καύσος,
  • μουδιάσματα,
  • αίσθημα ηλεκτρισμού,
  • μυρμηγκιάσματα
  • ή αίσθημα τάσης κατά μήκος του κάτω άκρου.

Στις περιπτώσεις αυτές δεν αρκεί να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στον μεσοσπονδύλιο δίσκο.

Η νευροδυναμική κινητοποίηση αποτελεί μία εξειδικευμένη προσέγγιση με στόχο τη βελτίωση της φυσιολογικής ολίσθησης και μηχανικής συμπεριφοράς του νευρικού ιστού.

Με προσεκτικά δοσολογημένες τεχνικές κινητοποιείται το νεύρο χωρίς να προκαλείται επιθετική διάταση ή έξαρση των συμπτωμάτων.

Η ένταση, η κατεύθυνση και το εύρος της κινητοποίησης καθορίζονται από την κλινική εξέταση και τροποποιούνται διαρκώς ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς.

Είναι πραγματικά ισχιαλγία; Ο ρόλος του μυοπεριτονιακού πόνου

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία στην αξιολόγηση του ασθενούς με πόνο στη μέση και στο πόδι είναι η διάκριση μεταξύ πραγματικού νευρογενούς πόνου και μυοπεριτονιακού αναφερόμενου πόνου.

Και εδώ συχνά βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος.

Ένας άνθρωπος μπορεί να εμφανίζει πόνο που ξεκινά από τη μέση ή τον γλουτό και κατεβαίνει προς το πόδι και να θεωρεί ότι πρόκειται οπωσδήποτε για ισχιαλγία.

Δεν είναι όμως πάντοτε έτσι.

Το μυοπεριτονιακό σύνδρομο μπορεί να «μιμηθεί» την ισχιαλγία

Trigger points σε συγκεκριμένες μυϊκές ομάδες μπορούν να δημιουργήσουν αναφερόμενο πόνο σε μεγάλη απόσταση από τον ίδιο τον μυ.

Συχνά αξιολογούνται, μεταξύ άλλων:

  • ο απιοειδής,
  • ο μέσος και ο μικρός γλουτιαίος,
  • οι παρασπονδυλικοί μύες,
  • ο τετράγωνος οσφυϊκός,
  • οι οπίσθιοι μηριαίοι
  • και άλλες μυοπεριτονιακές δομές που μπορεί να συμμετέχουν στο συγκεκριμένο πρότυπο πόνου.

Για παράδειγμα, ένα ενεργό trigger point στον γλουτιαίο μυ μπορεί να δημιουργήσει πόνο που κατεβαίνει προς το κάτω άκρο και να δώσει στον ασθενή την αίσθηση ότι «τον τραβάει το νεύρο».

Η διάκριση είναι εξαιρετικά σημαντική.

Γιατί αν ένας σημαντικός μηχανισμός του πόνου είναι μυοπεριτονιακός, η αντιμετώπιση πρέπει να στοχεύσει και εκεί.

Αντιμετώπιση των Trigger Points

Ανάλογα με την περίπτωση μπορούν να χρησιμοποιηθούν:

  • εξειδικευμένες τεχνικές Manual Therapy,
  • μυοπεριτονιακή απελευθέρωση,
  • τεχνικές πίεσης και κινητοποίησης των trigger points,
  • θεραπευτική άσκηση,
  • τεχνικές κινητικότητας
  • καθώς και επιλεγμένα φυσικά μέσα.

Στόχος είναι να «σπάσει» ο κύκλος:

πόνος → προστατευτικός μυϊκός σπασμός → περιορισμός κίνησης → μεγαλύτερη μηχανική επιβάρυνση → περισσότερος πόνος.

Σύγχρονη τεχνολογία ως μέρος ενός ολοκληρωμένου πρωτοκόλλου

Στη σύγχρονη φυσικοθεραπεία μπορούμε να συνδυάσουμε τη θεραπεία με προηγμένα τεχνολογικά μέσα.

Τα μηχανήματα, όμως, δεν πρέπει να αποτελούν τη θεραπεία από μόνα τους.

Είναι εργαλεία μέσα σε ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο.

Διαμαγνητική αντλία

Η διαμαγνητική τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συμπληρωματικό μέσο στο θεραπευτικό πρόγραμμα, ιδιαίτερα όταν επιδιώκεται η αντιμετώπιση επώδυνων και οιδηματικών καταστάσεων των μαλακών ιστών.

Η εφαρμογή της εντάσσεται πάντοτε στο συνολικό πρόγραμμα και συνδυάζεται με τις κατάλληλες τεχνικές κινητοποίησης και θεραπευτικής άσκησης.

Μαγνητικός διεγέρτης

Η μαγνητική διέγερση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένα περιστατικά για νευρομυϊκή ενεργοποίηση, ιδιαίτερα όταν ο πόνος και η παρατεταμένη δυσλειτουργία έχουν οδηγήσει σε μειωμένη ενεργοποίηση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων.

Μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά στην επανεκπαίδευση του νευρομυϊκού συστήματος και στη θεραπευτική άσκηση.

TECAR Therapy

Το TECAR μπορεί να ενταχθεί στη θεραπεία για την αντιμετώπιση του πόνου και των μυϊκών αντιδράσεων των γύρω ιστών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο συνδυασμός του με Manual Therapy, καθώς η εφαρμογή του μπορεί να συνοδεύει την κινητοποίηση των ιστών και τη μυοπεριτονιακή θεραπεία.

Κρουστικά κύματα στα επίμονα Trigger Points

Τα κρουστικά κύματα δεν χρησιμοποιούνται για να «θεραπεύσουν τον μεσοσπονδύλιο δίσκο».

Μπορούν όμως να αποτελέσουν χρήσιμο συμπληρωματικό εργαλείο όταν υπάρχουν επίμονα μυοπεριτονιακά trigger points που συμμετέχουν στη συμπτωματολογία.

Η στοχευμένη εφαρμογή τους μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα αντιμετώπισης χρόνιων μυϊκών επώδυνων σημείων, πάντα μετά από σωστή κλινική επιλογή.

Από την ανακούφιση του πόνου στην πραγματική αποκατάσταση

Το να μειωθεί ο πόνος είναι μόνο το πρώτο βήμα.

Εάν ο ασθενής επιστρέψει ακριβώς στον ίδιο τρόπο κίνησης που δημιούργησε ή συντηρούσε την υπερφόρτιση, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα συμπτώματα να επανεμφανιστούν.

Γι’ αυτό, καθώς υποχωρεί η οξεία συμπτωματολογία, το θεραπευτικό πρόγραμμα περνά σταδιακά στη λειτουργική αποκατάσταση.

Δίνεται έμφαση:

  • στη βελτίωση του ελέγχου της οσφυοπυελικής περιοχής,
  • στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών,
  • στη δύναμη των γλουτιαίων,
  • στην κινητικότητα των ισχίων,
  • στη σωστή διαχείριση των καθημερινών φορτίων,
  • στην εκμάθηση σωστών προτύπων κάμψης, ανύψωσης και μεταφοράς βάρους,
  • και τελικά στην ασφαλή επιστροφή στην εργασία, στην άσκηση και στον αθλητισμό.

Δεν υπάρχει ένα πρωτόκολλο για όλους

Δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν στη μαγνητική τομογραφία βλάβη στο ίδιο ακριβώς επίπεδο και να χρειάζονται εντελώς διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση.

Ο ένας μπορεί να έχει κυρίως νευροδυναμικό πρόβλημα.

Ο δεύτερος έντονο μυοπεριτονιακό σύνδρομο.

Ο τρίτος σημαντική δυσκαμψία των γειτονικών επιπέδων.

Και ένας τέταρτος να παρουσιάζει περισσότερο πρόβλημα ελέγχου και σταθεροποίησης παρά κινητικότητας.

Γι’ αυτό η αποτελεσματική φυσικοθεραπεία δεν ξεκινά από το μηχάνημα. Ξεκινά από τη σωστή αξιολόγηση.

Η τεχνολογία, το Manual Therapy, η νευροδυναμική θεραπεία, η μυοπεριτονιακή αποκατάσταση και η θεραπευτική άσκηση πρέπει να λειτουργούν μαζί, με έναν συγκεκριμένο στόχο:

να μειώσουμε τον πόνο, να περιορίσουμε την επιβάρυνση του προβληματικού επιπέδου και να δώσουμε ξανά στον ασθενή την ελευθερία να κινείται χωρίς φόβο.

Πότε απαιτείται άμεση ιατρική επανεκτίμηση

Η φυσικοθεραπεία έχει σημαντικό ρόλο στη συντηρητική αντιμετώπιση πολλών περιστατικών, αλλά υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται εάν εμφανιστούν:

  • προοδευτική μυϊκή αδυναμία,
  • σημαντική απώλεια δύναμης στο πόδι ή στο πέλμα,
  • διαταραχές ούρησης ή αφόδευσης,
  • αιμωδία στην περιοχή του περινέου,
  • ή ταχεία και σημαντική επιδείνωση της νευρολογικής εικόνας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η προτεραιότητα είναι η άμεση ιατρική διερεύνηση και όχι η συνέχιση μιας συντηρητικής θεραπείας χωρίς επανεκτίμηση.

Στη ΒΙΟΑΝΑΤΑΞΗ η θεραπεία δεν σχεδιάζεται γύρω από μία μαγνητική τομογραφία. Σχεδιάζεται γύρω από τον άνθρωπο.

Με λεπτομερή αξιολόγηση προσπαθούμε να εντοπίσουμε τι πραγματικά αναπαράγει τον πόνο, ποιοι ιστοί συμμετέχουν και ποιοι μηχανικοί παράγοντες εξακολουθούν να φορτίζουν την περιοχή.

Manual Therapy, νευροδυναμικές τεχνικές, αντιμετώπιση trigger points, μυοπεριτονιακή θεραπεία, προηγμένη τεχνολογία και εξατομικευμένη άσκηση συνδυάζονται σε ένα θεραπευτικό πλάνο που έχει έναν ξεκάθαρο προσανατολισμό:

όχι απλώς να αισθανθείτε καλύτερα σήμερα, αλλά να μπορέσετε να επιστρέψετε με ασφάλεια στην κίνηση και στην καθημερινότητά σας.